Documenting Near Eastern Neolithic Architecture: Aspects of 2D and 3D Recording of Built Environments
Moritz Kinzel
Özet
Mimari bağlamları nasıl belgeleriz? Hangi amaçlarla belgeleriz? Neden 2B ya da 3B belgeleme yapıyoruz? Bu şekilde mimariyi bağlamsal olarak elde etmek istediğimiz tüm yönleriyle birlikte belgelemiş olur muyuz? Zamanla meydana gelen yapısal değişimleri (yapı evrelerini) nasıl kaydederiz? Mimari kalıntıları ve onların arkeolojik bağlamını belgelerken konuyu çeşitli biçimlerde ele alan bu gibi soruları dikkate almalıyız. Soruların cevapları ise aslında ulaştığımız sonuçlar ve ihtiyaç duyduğumuz ya da ortaya koymak istediğimiz nihai durum için başvurduğumuz yöntem ve tekniklerle sınırlıdır. Bu bağlamda yazıda üç boyutlu (3B) Hareket ile Nesne Oluşturma/Structure from Motion (SfM) tekniğinin bu konudaki katkıları Göbekli Tepe örneği üzerinden çeşitli yönleriyle tartışmaya açılmıştır.
Abstract
How do we document architectural contexts? For which purpose do we document them? Why are we documenting in 2D or 3D? By doing so, do we actually document all the aspects of an architectural context that we want to capture? How do we record structural changes over time (building phases)? These and other aspects require consideration when documenting architectural contexts in the framework of archaeological fieldwork. The choice of approaches defines the methods and techniques we apply to achieve the results and final product that we seek or wish to present. Based on a case study from Göbekli Tepe, various aspects of 3D Structure from Motion (SfM) -recording and modelling will be discussed in this contribution.